mutfak solisti

Alıç Zamanı

Sun, 25 Oct 2009 13:02:00 +0200

ALIÇ ZAMANI

Fatma Pekşen

güz gazelleri

Sat, 10 Oct 2009 21:23:00 +0300

bilmem hiç gazeller arasından taze ceviz yediniz mi ? ben bugünlerde yiyorum... ( devamı )

ahvalimdir

Fri, 21 Aug 2009 23:01:00 +0300

amanııınnn. essahtan yazıyorum be!
yav şu tatilden döneli bir türlü giremiyordum sayfama. dediydim ki mutfak mı kilitlendi, blogcu mu kapandı, dostlar mı terki diyar eylediler, nedir sorun?
giriş yapacağım köşeye oturmuş bir reklamcı, bir hamle yapıyorum ki açayım sayfamı: destuuurrr! giremezsin hemşehrim. yassah! niye kölesi olduğum demeye kalmadan gürlüyor: giremezsin.
eh, süklüm püklüm solist vaziyetleri takılıyoruz ister istemez. hele accık cici kız rollerine bürünelim de... gün gelir affa uğrarız diyoruz.
az önce, gene kapıdan kovulacağım diye oturdum benim garibanın başına. (gene havalara girdi benim pc. aç dersin açılmaz, türlü nimet saçılmaz. harıl harıl ömür törpülüyor)
amaaann açıldı sayfam. hemen iki satır çiziktirip selam çakayım istedim.
biraz memleket, biraz ege deyip döndük eve. kuzenler, akrabalar, ziyaretler piknikler derken ramazan da geldi. herkese hayırlı olsun.
esenlikler
(İyi misiniz dostlar?)

.. ( devamı )

Misi ve Demet Abla

Wed, 10 Jun 2009 23:49:00 +0300

Misi'yi bilir misiniz?
Ben de bilmiyorum.
Ama ara sıra telefon konuşmalarımızda adı geçiyor. Bir köy. Şirin tarafından. Memleketteki binlerce köyden birisi. Üstelik de yeşil bir bölgede. Bursa'da. Merkeze beş dakika. Ulaşımı rahat.
Köy meydanına bakan mahalli evlerden birisi. Yıllardır balık lokantası olarak insanlara hizmet veren bir yer; bir kaç haftadır da sevgili arkadaşım Demet'in işyeri durumunda.
"Demet Abla" adını verdikleri bu yeri eşi ve kızı ile işletiyorlar. Ev yemekleri yapıyorlar sabahın dördünde uyanıp. Demetçiğim alışıktır bu periyoda. Sivas'ta yaşarken önce Kahvaltı'yı açtı, sonra da Nokta Kafe'yi. Uzun yıllar üniversiteli gençlerin karnını doyurdu burada. Bursa'ya gittikten sonra ise Saklıbahçe'de hizmet verdi. On parmağında on marifet denilen cinstendir Demet. Yıllarca Tema vakfının Sivas temsilciliğini yaptı. Kurutulmuş çiçeklerden yaptığı tasarımlarla açtığı sergilerin sayısını artık bilmiyorum. Gönlünün güzelliği yüzüne vurmuşlardan bir hatun olarak büyüdüğü çiftliğin, yetiştiği toprağın nimetini bilenlerden birisi durumunda. Yerli olanın kıymetini bilip unutulmak üzere olanın ardına düşen bir kardeşimiz.
Hani diyorum ki, yolunu Bursa'ya düşürecek olanlar, ev lezzeti tatmak isteyenler, tarihi bir köy olan Misi'ye şöyle bir uğrasınlar, ıhlamur ağaçlarının çevrelediği köy meydanına baka baka, tabiatın kokusunu ciğerlerine çeke çeke otursunlar. Sesten gürültüden uzak, "Demet Abla"nın el ürünü masalsı bir yiyeceğini yiyip, nefis bir içecekle midelerine bayram ettirsinler. Duvarları süsleyen, tasarımı Demet Okatan Erdinç'e ait sanat eserlerine göz atsınlar. İnanın kimse pişman olmayac.. ( devamı )

selam

Tue, 19 May 2009 21:37:00 +0300

Sözün bittiği zaman olur mu?
Olur tabii ki. Dilinin ucuna dünyanın kelimesi birikir de dışarıya çıkmaz birisi. Epeydir öyleyim galiba; öyleyiz.
Ciddi ciddi yürüten, günü gününe sayfasını tazeleyen o kadar az ki...
Bu da tabii ki profesyonellik gerektiriyor. Okurunun olmasını gerektiriyor. Elbette ki zaman da istiyor. İlk zamanki heyecanımı bulamıyorum internet başında. Üzüntüler, hayretler, sevinçler iç içe geçiyor. Bilgi bombardımanının neticesi olarak kazan gibi bir kafayla yatağa girmek zorunda kalıyor, son derece sağlıksız bir uykuya geçmiş oluyorum. Daha doğrusu geçemememiş.
Bilmem sizde haller nicedir?
Bahar geldi, yaza geçmek üzere mevsim. Otlar, renkler, sesler...
Mest oluyor insan. Geçen hafta gecesi dolunay ve gece kuşu sesiyle bezeli dört gün geçirdim evden uzakta. Oh beeee.... aynen böyle dedim işte. Ohhh... Aslında kumandaları, mausları, tuşları arada bir şöyle iteklemeli diyorum.
Dinlemeli, hışırtıyı, cızırtıyı, gıcırtıyı dinlemeli. Farkı farketmeli. Alışıldık olanı, sunulanı değil de kendi halinde olanı farketmeli.
Mavi suları yararak giden sürat motorunun açtığı yivi değil de boz toprağı yararak giden traktörün yivini takip etmeli arada bir. Boz toprağın nimetlerini, kokusunu çekmeli içe diyorum.
Sevgiyle kalın

.. ( devamı )

korku

Tue, 14 Apr 2009 23:46:00 +0300

önce beler beler gözler beliriyor, sonra da ölü gibi bir çehre!
şu sayfaların köşelerini işgal eden reklamlardan, avatarlardan bahsediyorum. insan korkar mı hiç? ben korkuyorum işte. kimi bilgisayar oyunlarının tanıtımları beliriyor bir başka köşeden. çok mu lüzumlu bunlar?
ölü bir çehre dedim de
ekranlarda olması icap eden hatunların rujlarına takıyorum bazen. pembe, eflatun tonlarında sürülen rujlar çehreyi ölü havaya sokuyor. dişler bile kendini gösteremiyor sanki. yüzde patlayan ışıkların arasında renksiz dudaklar çok itici duruyor. sair zamanlar ne kullanırlarsa kullansınlar ama ekran karşısında koyuya yakın olmalı bence. dudağın dudak olması gerekli.
sahi sizin takıntılarınız, korkularınız ne bugünlerde?

.. ( devamı )

selam

Wed, 08 Apr 2009 15:44:00 +0300

biliyorum, tembellik edip mutfağa uğramayınca, dostların da ayağı kesiliyor. kendim yazıp kendim okuyacağım ama olsun, gene de iki satır yazayım.
seçim periyoduydu, helikopter kazasıydı derken zorlu bir dönemi daha arkaya atmış olduk. bir de troid ameliyatı oldum, sızlana sızlana. hani enjektör korkusu vardı ya serde. bütün nazları yerine getirdim, getirmekteyim halen. elime geçen bu fırsatın tadını çıkarayım istiyorum azıcık. nekahet dönemi aptallığındayım yani. hiç bir şey yapmayı düşünmüyorum bu aralar. telefonlar, ziyaretçiler, gülücükler filan geçiyor işte.
aklım üstüne geldiğinde dolanırım birer birer sayfalarınızı. sevgiler.. ( devamı )

Mon, 02 Mar 2009 00:01:00 +0200

hani bahar geldi ya, ondandır bunca sevincim ve de üstteki güzellikleri sayfama taşıyışım.
sağolsun benim blogcudan dostlarım, onlardan armağandı bu çiçecikler.
ne mi yapıyorum, nerelere mi kayboldum?
burdayım. kendi içimde kayboldum o kadar. cismim evimi işgal ediyor gene.
şişmeye devam ediyorum, temel reis çizgi filmindeki kabasakalın kadın versiyonuyum ve cırtlak sesli safinazın bastonbacak halini ucundan kıyısından kıskanıyorum.
son bir iki haftadır arada sırada yürüyüşe çıkıyorum. bir kurşunkalem, bir limon için hale, çarşıya gidiyorum ki spor olsun da vidalarım gevşesin azıcık.
sahafa da gittim geçenlerde. okunmayan bir kaç kitabı yüklenip açtım kapısını. didine tırmana sevdiğim bir kaç kitapla değiştim. üstüne de accık para verdim tabii ki. selçuk baran, tolstoy ve üçüncüsü de... (üçüncüsünün adını unuttum vallah! kim gidip bakacak şimdi kütüphaneye.)
neyse, tadını çıkararak okuyacağım. İnşallah!!! başkaları da var, sırasını bekleyen.
pösteki sayıyorum gene. mahalli basında yayınlanan yazılarım için epey bir kitap/dergi karıştırmam icap etti. sivas çiçekleri ile ilgiliydi konum. çok da istediğim gibi olmadı ama çıktı bir şeyler gene de. işte bu yüzdendir buralara uğramayışım. daha doğrusu uğrayamayışım. kusura bakmayın dostlar. unutuldunuz sanmayın. meramım anlattığım gibi sadece
fırsat buldukça giriyorum sitelerinize, yorum bırakamasam bile.
iyi olmanız temennimdir.
(pek mi fiyakalı oldu ne bu yazı? şimdi hüngürdeyeceğim!yazar mı oluyorum ne!)
sevgili blogcum bunca satırımı yutmadan yok olayım ortalardan. esenlikler efendim, .. ( devamı )

selam

Tue, 03 Feb 2009 00:01:00 +0200

Yeni bir şubat ayına daha girdik çok şükür. Ilık ve yağışlı geçiyor şumduluk kış mevsimi. Dilerim, bereketli bir yaza hazırlık olur bu dönem.
Yarıyıl tatilini fırsat bilen kuzenler, kuzen çocuklarıyla geçiyor şu günler. Turşulu murşulu, kısırlı, pastalı ev gezmeleri, "ay şekerim, su içsem yarıyor"un ardına sığınarak lüp lüp yuttuğumuz lziz yemekler.
Ve dahi, gelmişten geçmişten konuşmalar, bir araya gelmenin verdiği coşkuyla yapılan shpbetler.
Fırsatını bulabilirsem çeşitli notlar almayı da sürdürüyorum, yazı yazmak hususunda kaplumbağa hızında olsam da... belki bir gün lazım olur o notlar.
Ah o kitaplar, basılan her kitaba yalanıp, iç geçirip oturmalar. Sırası geleni de birer ikişer okumalar.
Eh, bendeniz tarafının kışı fena geçmiyor, ya sizinkiler?
Bizim kayınvalide "Allah gönül kışı vermesin" derdi, en soğuk kışlarda bile. Sahiden de öyle. Kendi ülkemiz olsun, başka ülkeler olsun, darda olan dünya kadar insan var.
Gene de insanı ayakta tutan umutlar yeşeriyor gönüllerde.
Hani yaşlılar hatıralarıyla, gençler de hayalleriyle yaşarlarmış ya, tıpkı onun gibi, insanların da umudu olmasa...
Sevgiler herkese.

.. ( devamı )

Kitaplık

Sat, 24 Jan 2009 00:30:00 +0200

Ne zamandır uğramıyorum buralara, bilemiyorum.
Salkım Hanımın Tanelerini okuyordum bugünlerde, bitirdim. Farklı bir zaman dilimine, farklı duygulara bürünerek gittim. Sıkı bir araştırma ürünü aynı zamanda.
Daha önce roman olan bir başka kitabının film haline getirildiğini görüyorum ekranlardan; izlemeyi isterim doğrusu. İsmi Güz Sancısı idi galiba.

Kitap yönünden zenginleşiyorum. Sevgili Tijen İnaltong arkadaşımın Turunç Kokulu Düşler'ini, Sivaslı folklorcumuz, Müjgân Üçer hanımın, Suna Ertekin Akkaya ile ortak yazdıkları Göldağı'nın Güldestesi:Arapgir adlı kitabını zevkle , tadı damağımda kala kala okudum.
Teknik özürlü olduğum için, kapak resmiyle birlikte buraya alamıyor, istediğim gibi bahsedemiyorum ne yazık ki.
A. Mahir Pekşen'in Yaz Elması adlı kitabını anlatmak isterdim, tam yaz aylarına has bir kitap idi. Macera, keyif, heyecan... İbibik, Ağustos böceği, damlarda yatanların burnunu gıdıklayan yaz elmalarının kokusu...
Bir kaç gün önce, bir başka arkadaşımın, Ayfer Ünsal'ın bir kaç yıldır emek çektiği bir kitabı çıktı kargodan: Bulgur kitabı. Kapak resmiyle müsemma bir içerik olmuş. Buğday rengi, hoş bir kapak.
Gene Ayfer hanımın armağanı olan Dilim Gülümsüyo! ve Zeytin Kitabı da diğer okunası eserler olarak, bendenizi bekliyorlar. Ne zaman hemhal oluruz bilemiyorum.
Bir başka kitap daha var ama onun ismini ne yazık ki şimdi anamıyorum. Kapağıyla içi ancak bu kadar uyar birbirine.Yeşilin her tonunun bulunduğu, yeşili anlatan bir kitap. Henüz piyasaya tanıtımı yapılmadı.
Yarım kalan kitaplar, dergiler, yeni gelenler ile epeyce malvarlığım artmış durumda. İnşallah Allah sıhhat afiyet verir de bir an önce .. ( devamı )